سقوط آزاد

ببین عروسک زیبا ؛ ببین کرالیچه ----------- تو را هگل به جنون می کشد ؛ مرا نیچه


	عجب جنون قشنگیست عاشقت باشم . . . . یا حق سلام ؛ فکر می کنم این پست هم باید پیش دستی کنم و قبل ازینکه شما گلایه هارو شروع کنید خودم معذرت خواهی کنم بخاطر دیر سر زدنام تو این مدت.البته فکر می کنم این غیبت ها تو دوران امتحانات کمی قابل توجیه باشه. بگذریم.... بدون هیچ توضیح اضافی می رم سر غزل(البته باز هم یک غزل نه چندان تازه.) : بریز در حلقم ؛ شیشه ـ شیشه " ودکا " را بریز در من ؛ در این حباب دریا را بریز در حلقم شیشه شیـ . . . ؛ و مستم کن مرا بچرخ بچرخان سکون اینجا را بچرخ تا که اتاقم سیاهتر بشود به هم بزن حالم را ؛ به هم بـ . . . ، حالا را ... و قرعه ام بکش و دست توی تنگ بریز به هم بزن و مرا انتخاب کن ؛ سارا که من برای همیشه عروسکت بشوم مرا بغل بکنی ؛ بعد ، بی هوا بارا ـ ـ نِ مهر در تبی از خنده هایمان بدود و خیس بوسه شویم و خدایگان ما را بخاطر حسدی پوچ تکه ـ تکه کنند میان سرخ بپیچند ؛ صبح فردا را *** " پرومته " بشوم ؛ یک خدای یاغی که ـ ـ شکسته حرمت کمرنگ آسمانها را ـ و عاشقت شده ..... نفرینی " زئوس " شوم میان خون بنشاند مرا و سارا را * و فرض می کنم اینجا همان " گراناداست" به تیر بار جنون بسته اند " لورکا " را * صلیب را به تنم بسته اند و می ترسم که تجربه بکنم ماجرای عیسی را مسیح عصرم و تأیید می کند مرگم حضور بی برو برگرد جبر دنیا را * و دوربین دارد دیوانه وار می چرخد که جا دهد در یک مستطیل " بودا " را ـ : بیا کنار جنونم بخواب " بودا " جان مگر به خواب ببینیم " نیروانا " را . * قبول دارم دلچسب لذتی دارد که روی تخت ببندید این هیولا را خیال می شوم از دستتان فرار کنم شما به تخت ببندید دست را ، پا را سؤال خانم دکتر ! چگونه می بندید ؟!!! به تخت تیمارستان هزار پاها را .............. سؤال و باز سؤال و کسی جواب نداد و تخت کهنه بغل کرد مرد تنها را . . . . اتاق ماند و جنونی که بوی خون می داد. آبان ۸۳** \|+\| نوشته شده توسط جواد شیر علیزاده در شنبه چهاردهم بهمن 1385 \|