تبليغاتX
سقوط آزاد
ببین عروسک زیبا ؛ ببین کرالیچه ----------- تو را هگل به جنون می کشد ؛ مرا نیچه
 دنیا برای مرد شدن حجم کوچکیست

یا حق

سلام ،

قبول دارم کمی بیشتر از دیر ، دیر کرده ام و هیچ دفاعی ندارم جز سکوت.

و هیچ حرفی ندارم جزشعر پایین که می شه گفت آخرین کارمه و دو سه روزی از تولدش میگذره.

و . . . مثل همیشه منتظر نقدتون هستم مخصوصا که کار جدیدمه و .......

 

  اینجا را به حالت تاکید بخوانید ، « مثل همیشه نه مثل پست قبل »

 

کسی بیاید و امشب رگ مرا بزند

کسی بیاید و توی رگم هوا بزند .

کسی بیاید و مرگ مرا گلوله شود

نشانه ام برود بعد بی هوا بزند.

کسی بیاید و از من مرا خلاص کند.

بدون آنکه بپرسد چرا ؟!

                               چرا بزند ؟!

کسی که مثل من از من خوشش نمی آید.

کسی که جمع شود کینه هاش با بزند.

 کسی بیاید و تق ـ تق ، دری که وا بشود

سکوت خانگیم را صدای پا بشود.

کنار تختم ، یک جغد شوم بنشیند.

و شکل تو بشود رو به روم بنشیند.

..... برای اینکه بمانی پر تو را ببرم

به روی سینه بگیرم سر تو را ، ببرم

که تا مگر بکشم در تنم جنونت را

که تشنه ام بمکم قطره ـ قطره خونت را .

کنار پنجره مردی نشسته که من نیست.

و روی تخت می افتد زنی که اصلا نیست.

همیشه می ترسم تختخواب قبر شود

مرا بغل کند و در درون خود بمکد.

همیشه می ترسم تختخواب در خوابم

کالسکه ای شود امشب برای حمل جسد. . .

و صبح لاشه ای از من کنار تختم بود

سر بریده ی یک زن کنار تختم بود.

سر بریده یک زن ، نه ! ، من که زن بودم

و جغد بی سر بر روی تخت من بودم.

بریده بود سرم را من درون خودم

بریده بود ، من کودن درون خودم.

سر بریده ی تو ، می مکی لبانش را .

.... و تختخواب که وا می کند دهانش را

ک س ی  ؛  بیاید و .....                

                                                                         فریادهای زن ،

                                                                                        خفه شو !

زنی که می جیغی با گلوی من ،

                                                  خفه شو !

خفه ! و روی تنت وول می خورد کرمی.

تو مرده ای الکی دست و پا نزن. خفه شو !

اتاق دور سرت با سکوت می چرخد ،

دو دست حلقه شده دور گردنی که توئی.

دو تکه سرخ که روی گلوت می چرخد.

نفس ‌ـ نفس زدن وحشی زنی که توئی.

                                     *    *    *

کسی ،                                       

... و می رود آب از سر زمین بالا

و بعد ، بالا می آورد خدا ، مارا               

چقدر بوی لجن می دهید ، آقای .......

چقدر بوی تعفن گرفته دنیا را   

 * * *         

" چقدر زجر قشنگیست ، عاشقت باشم

همین که بغض کنی پای هق ـ هق ت باشم

چقدر دوست نداری ، چقدر می خواهم.

اذیتت کنم ؛ آئینه ی دقت باشم " *

 

تو را نفس بکشم تا رگم هوا بخورد . 

               ک س ی                                                  

                        بیاید و امشب                              

                     رگ مرا ببرد .

 

* . این دوبیت محصول یک همکاری کاملا غیر جدی با شهرام میرزایی عزیزه . همین و همین .

                                                             

                                                                                                          اسفند ۸۵

                                                                                                                   

|+| نوشته شده توسط جواد شیر علیزاده در پنجشنبه هفدهم اسفند 1385  |
 
 
بالا